Przez wieki i style w Grodzie Gryfa 2,0 km, dedykowana dla osób z niepełnosprawnością

Szczecin nazywany jest grodem Gryfitów. Pokonując trasę odwiedzimy najważniejsze punkty związane z rodem książęcym, który rządził tymi terenami przez prawie 600 lat. Na trasie zatrzymamy się też przy wielu innych miejscach ważnych dla historii miasta.

Trasa dedykowana dla osób z niepełnosprawnością:

• ruchową – z asystentem
• wzroku – z asystentem
• słuchu – samodzielnie

Trasa zaczyna się i kończy przy Centrum Informacji Turystycznej (pl. Żołnierza Polskiego 20)., Dotrzeć tu możemy komunikacją miejską (przystanek pl. Żołnierza Polskiego), lub samochodem, w okolicy znajdują się miejsca parkingowe dedykowane dla osób z niepełnosprawnością. W CIT możemy skorzystać z przewodnika napisanego alfabetem Braille'a. Natomiast przewodnik po zamku napisany alfabetem Braille'a dostępny jest w Centrum Kultury i Informacji Turystycznej na Zamku Książąt Pomorskich, Mały Dziedziniec wejście I. Na trasie nawierzchnia to głównie płyty chodnikowe i płyty granitowe przeplatane fugą z kostki granitowej (charakterystyczne dla Szczecina ale stanowiące pewną trudność w poruszaniu się). Większość krawężników na trasie jest odpowiednio wyprofilowana, jednak nie wszystkie przejścia sugerowane i dla pieszych zostały dostosowane dla osób z niepełnosprawnością wzroku. Trasa prowadzi przez płaski teren. W trakcie zwiedzania warto skorzystać z aplikacji Explor Szczecin, która jest przewodnikiem z lektorem.

Trasę zaczynamy przy Centrum Informacji Turystycznej. Tu ruszamy dalej prosto Aleją Kwiatową, po drodze mijamy mając go po prawej stronie, Pałac pod Głowami. Nazwa pochodzi od głów umieszczonych nad oknami, które upamiętniają szczecińskich ludzi kultury. Kolejny okazały gmach po tej samej stronie to Pałac Sejmu Stanów Pomorskich, projektu Gerharda Corneliusa van Wallrawe, twórcy szczecińskich i nie tylko fortyfikacji z czasów pruskich. Na końcu alei przechodzimy przejściem dla pieszych w lewo i po 20 metrach korzystając z kolejnego przejścia docieramy na Plac Hołdu Pruskiego z Bramą Królewską.

Brama Królewska i Brama Portowa są dwiema najłatwiej identyfikowanymi pozostałościami z czasów gdy Szczecin był pruską twierdzą. Na elewacji bramy znajdują się wizerunki Marsa i Herkulesa odpoczywających po walce. Symbolizuje to pokój który nastał na tych ziemiach po dziesiątkach lat wojen. Całość dopełniają barokowe panoplia złożone z elementów uzbrojenia. Przechodząc przez kolejne przejście docieramy do Placu Solidarności, który polecamy bliżej poznać przy okazji innej opisanej tu trasy. /Przez plac najlepiej przemieszczać się środkiem, kierując się na pomnik Anioła Wolności i następnie kościół św. Piotra i Pawła. Na końcu placu należy uważać na uskoki, które można bez problemu ominąć. Po przejściu pod kościół warto poruszać się wzdłuż jego lewej ściany, patrząc od wejścia. Dość wąskim ale równym przejście dotrzemy do bocznego wejścia, za nim znajduje się historyczna skarbona oraz dwie płaskorzeźby przedstawiające patronów świątyni, dostępne na wyciągnięcie ręki. 

Od skarbony kierujemy się dalej prosto okrążając świątynie wracamy na plac Solidarności. Tu skręcamy w lewo i przez szeroką ruchliwą ulicę z sygnalizacją świetlną kierujemy się w stronę ciągu jednakowych kamienic nazywanych Domkami Profesorskimi. Stanowiły one mieszkania dla kadry Mariackiego Gimnazjum Królewskiego. 10 metrów przed nimi skręcamy w lewo i kolejnym przejściem dla pieszych przecinamy ulicę Farną kierując się w stronę Zamku Książąt Pomorskich.

Zamek to jedna z wielu rezydencji Gryfitów na terenie Księstwa Pomorskiego. Ten w Szczecinie pełnił funkcję rezydencji stołecznej. Odbudowany został po  II światowej  w stylu renesansowym. /Zamek posiada szereg dostosowań dla osób z niepełnosprawnością. Po minięciu bramy dostaniemy się na mały dziedziniec, tu w wejściu I można kupić bilety i skorzystać z przewodnika w alfabecie Braille'a. Na małym dziedzińcu znajduje się też  metalowa makieta zamku. Zamek można też okrążyć. Zamiast przekraczać bramę możemy ruszyć dalej wzdłuż skarpy poruszając się tarasami/ 

Po zwiedzeniu Zamku z małego dziedzińca kierujemy się w stronę bramy którą wydostaniemy się na ulicę Kuśnierską. /Tu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ przekraczając zamkową bramę znajdziemy się wprost na ulicy, którą trzeba przeciąć i skręcić w prawo/ Dalej wzdłuż boiska dotrzemy chodnikiem do skrzyżowania z ulicą Farną, którą przecinamy i kierujemy się nią w lewo, korzystając z chodnika. /Ten fragment jest jednym z trudniejszych do przebycia. Poruszamy się granitowymi płytami przeplatanymi kostką brukową, jest delikatnie z górki/ 

Na końcu ulicy docieramy do małego ronda. Przed nim skręcamy w prawo /znajduje się tu podjazd przy schodach/ i przecinamy ulicę Grodzką kierując się w stronę wieży Katedry. 

Katedra, a dokładnie Bazylika Archikatedralna pw. św. Jakuba Apostoła, swoim rodowodem sięga XII wieku. Do czasów gdy bogaty kupiec z Bambergu funduje tu pierwszy kościół. Katedra ulegała licznym zniszczeniom i przebudową. Przywracanie jej dawnego blasku wciąż trwa. Pochwalić się może wyjątkowymi organami i najwyższą wieżą katedralną w kraju. Na punkt widokowy wieży, 56 metrów nad ziemią wjedziemy windą.

Z pod wieży zawracamy i wzdłuż północnej ściany katedry docieramy do chodnika przecinającego trawnik. Po przekroczeniu ulicy Grodzkiej wkraczamy na plac Orła Białego. Najwygodniej będzie poruszyć się wzdłuż linii kamienic z lat 70. Droga ta pozbawiona jest schodów i uskoków. /Jeżeli przed placem zboczymy z trasy o 15 metrów w prawo i przetniemy ulicę Mariacką odnajdziemy pompę miejską, jeden z charakterystycznych elementów miasta. Ozdobiona została herbem miasta czyli Gryfem i muszlą św. Jakuba, oraz fantazyjnym żygaczem. Śmiałkowie mogą ją uruchomić. Dostępna jest na wyciągnięcie ręki/

W sklepie „Pod Gwiazdami” w witrynie znajduje się największy w kraju zegar kulkowy. Od niego docieramy do fontanny z orłem, dawnego zakończenie pierwszych wodociągów miejskich i grupy barokowych pałaców, fragmentu przedwojennej zabudowy miasta. Plac opuszczamy kierując się do jego lewego rogu, przy dawnym pałacu Velthusena, obecnie szkoła muzyczna. Wkraczamy na ulicę Staromłyńską i nią poruszamy się cały czas prosto. /Nawierzchnia to ponownie płyty granitowe przeplatane kostką, ale jest dość równa, a krawężniki odpowiednio wyprofilowane/ Na końcu ulicy skręcamy w lewo i po 100 metrach i przecięciu ulicy Tkackiej korzystając z przejścia dla pieszych skręcamy w prawo by dotrzeć do miejsca startu czyli pod Centrum Informacji Turystycznej.