Złotym Szlakiem do Różanki 3,5 km, dedykowana dla osób z niepełnosprawnością

Od początku istnienia miasta, Szczecin uznawany była za trudny lub wręcz niemożliwy do zdobycia. Szwedzi, a później Prusacy rozbudowali fortyfikacje, które jednocześnie stały się gorsetem utrudniającym jego rozwój. Sytuacja zmieniła się po roku 1873, gdy rozpoczęto proces likwidacji twierdzy. Wtedy Szczecin zaczął się przekształcać w kierunku wielkomiejskiej metropolii. Efekty tych zmian do dziś są powodem do dumy mieszkańców. 

Trasa dedykowana dla osób z niepełnosprawnością:

• ruchową – z asystentem
• wzroku – z asystentem
• słuchu – samodzielnie

Trasa prowadzi od Centrum Informacji Turystycznej (pl. Żołnierza Polskiego 20). Dotrzeć możemy tu komunikacją miejską (przystanek pl. Żołnierza Polskiego), lub samochodem. W okolicy znajdują się miejsca parkingowe dedykowane dla osób z niepełnosprawnością. W CIT, możemy skorzystać z przewodnika napisanego alfabetem Braille'a. Trasa prowadzi po zmiennej nawierzchni: płyty chodnikowe, płyty granitowe, kostka brukowa (na placu Lotników i Grunwaldzkim), droga gruntowa, utwardzona przyjazna dla wózków na ostatnim odcinku między Szpinakowym Pałacem a Ogrodem Różanym. Większość krawężników na trasie jest obniżona i odpowiednio wyprofilowana. Przy większości przejść dla pieszych znajdują się pola uwagi. Trasa prowadzi głównie po płaskim terenie. Odcinek od Pomnika Czynu Polaków do Ogrodu Różanego delikatnie obniżający się. Na końcu trasy jest możliwość skorzystania z komunikacji miejskiej (przystanek Łękno). Na trasie znajduje się dużo akcentów rzeźbiarskich do których jest bezpośredni dostęp i są na wyciągniecie ręki. Kolejnym atutem trasy są liczne ławki i miejsca odpoczynku. W trakcie pokonywania trasy warto skorzystać z aplikacji Explor Oder i Explor Szczecin, które są przewodnikiem z lektorem. 

Trasę zaczynamy przy Centrum Informacji Turystycznej (pl. Żołnierza Polskiego 20). Następnie przemieszczamy się w kierunku wejścia do CH Kaskada. Tuż przed galerią handlową skręcamy w prawo na kolejne przejście dla pieszych. Docieramy na plac Pawła Adamowicza. Tu trasa prowadzi nas długą prostą przez 1200 metrów, aż do Szpinakowego Pałacu – Urzędu Miasta.

Docieramy na plac Lotników /na początku placu po prawej stronie na murku znajduje się mosiężna tablica z informacją o pomniku, oraz akcenty rzeźbiarskie dostępne na wyciągnięcie ręki/ z pomnikiem weneckiego kondotiera. Oryginał, który znajduje się w Wenecji wykonał Andrea del Verrocchio. Jedna kopia została wykonana na potrzeby szczecińskiego Muzeum Miejskiego w 1913 roku, z niej wykonano kolejną na potrzeby ASP i znajduje się ona dziedzińcu uczelni w Warszawie. Ruszamy dalej prosto do końca alei gdzie znajduje się Pomnik Marynarza. Za przejściem dla pieszych na wprost nas znajduje się Plac Grunwaldzki /plac wyłożony jest kostką brukową/ .

Plac zbudowano pod koniec lat 80. XIX wieku w miejscu zlikwidowanego Fortu Wilhelma. Jest to największy z tzw. Gwiaździstych Placów Szczecina. Ulice rozchodzą się z niego aż w ośmiu kierunkach. Miejsce to jest idealnym przykładem przemian jakie przeszło miasto. Pokazuje rozmach oraz zamysł z jakim zostało zaprojektowane. Po II wojnie światowej polscy pionierzy obchodzili tu 535 rocznicę zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem. Zostawiając plac za plecami ruszamy dalej prosto aleją Jana Pawła II, aż do jej końca. /Poruszając się aleją mijamy akcenty rzeźbiarskie, które w znacznej większości są dostępne na wyciągnięcie ręki, jest tu też dużo ławek na których można odpocząć/

Kolejnym przystankiem jest Szpinakowy Pałac, czyli Gmach Urzędu Miejskiego w Szczecinie. Powstał on jako siedziba władz Prowincji Pomorskiej. Zbudowany został na końcu głównej osi widokowej miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie parku, co podkreśla jego rangę. Projekt architektoniczny budynków wraz z rozplanowaniem i aranżacją wnętrz wykonał szczeciński architekt Georg Steinmetz z Charlottenburga. /Na druga stronę budynku przemieszczamy się przejazdem bramnym. Znajduje się on po lewej stronie skrzydła głównego. Następnie przecinamy parking, oraz ulicę. Po prawej stronie zostaje niecka fontanny, a my przemieszczamy się w stronę centralnego trawnika. Zjazd na niższy poziom znajduje się po lewej stronie pod koronami platanów. Dalej poruszamy się prosto, podjazd na drugim końcu znajduje się symetrycznie po drugiej stronie trawnika, wiec trzymamy się lewej strony/ 

Jasne Błonia im. Papieża Jana Pawła II to miejsce wypoczynku i rekreacji, gdzie można rozsiąść się wygodnie na ławce lub na trawniku. Jest to największe skupisko Platanów Klonolistnych w Polsce, rośnie ich tu 213. Wyjątkowy charakter miejscu nadają kwitnące wiosną tysiące krokusów, które stały się znakiem rozpoznawczym szczecińskiej wiosny. /Ruszamy dalej prosto, po przekroczeniu ulicy najlepiej trzymać się centralnej alejki, jej nawierzchnia jest najbardziej przyjazna/

Docieramy do Pomnika Czynu Polaków. Następnie dalej ulicą Juliana Fałata /nawierzchnią gruntową, lekko z górki/ docieramy do Teatru Letniego im. Heleny Majdaniec. Może on pomieścić 5 tysięcy widzów. Po minięciu Teatru Letniego, który zostaje po naszej prawej stronie, droga prowadzi dalej z górki. Przecinając kolejną ulicę, docieramy do wejścia do ogrodu Różanka. /Wejście znajduje się 30 metrów od przejścia dla pieszych po lewej stronie alejki, delikatnie ukryte między szpalerami żywopłotów. Po wejściu najlepiej trzymać się prawej strony, pozwoli to dotrzeć do części centralnej, między nasadzenia róż z pominięciem schodów. Aby wyjść z ogrodu, należy kierować się w stronę podestu sceny. Na lewo od niej, w rogu ogrodu znajduje się podjazd na wyższy poziom/

Różanka – dwuhektarowy ogród założony w 1928 roku z okazji zjazdu ogrodników. W XXI wieku został zrewitalizowany, zasadzono tu około 10 tysięcy róż w prawie 100 odmianach. Oprócz róż znajdziemy tu wiele ciekawych gatunków drzew m.in. miłorząb dwuklapowy, kasztanowiec gładki, metasekwoja chińska, tawlina jarzębolistna, korkowiec amurski, jabłonie, wiśnie, grab amerykański. /Rabaty umożliwiają swobodne poruszanie się między nimi z możliwością poczucia ich aromatów/

Po wyjściu z ogrodu kierujemy się ulicą Pawła Jasienicy, delikatnie pod górkę do przystanku komunikacji miejskiej Łękno.