Skwer Raoula Wallenberga

Raoul Wallenberg – (Ur. 4 sierpnia 1912 r. w Lidingö, zm. prawdopodobnie 1947 r. w ZSRR) szwedzki dyplomata, z wykształcenia architekt po studiach ukończonych w 1935 r. na uniwersytecie w Michigan (USA).
 

Instytut Yad Vashem uhonorował go medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata za pomoc udzieloną podczas drugiej wojny światowej węgierskim Żydom zagrożonym eksterminacją przez nazistowskie Niemcy. W lipcu 1944 roku objął stanowisko sekretarza szwedzkiej ambasady w Budapeszcie, gdzie wraz ze współpracownikami ocalił od śmierci ok. 10 tysięcy Żydów, m.in. wystawiając im szwedzkie paszporty. Około 300-400 osób zatrudnił jako pracowników ambasady. Wallenberg zbudował sieć kontaktową dla Żydów, zorganizował opiekę lekarską i dystrybucję żywności. Zadbał też o stworzenie domów dziecka i domów opieki dla starców. W styczniu 1945 r. z powodu zbliżającego się frontu opuścił Budapeszt. Po drodze został zatrzymany przez sowieckich żołnierzy i pod zarzutem szpiegostwa wywieziony do Rosji. Do dzisiaj nie udało się ustalić miejsca i okoliczności jego śmierci. Działania Wallenberga, finansowane głównie przez Amerykanów w połączeniu ze staraniami Nuncjatury Apostolskiej w Budapeszcie, Szwedzkiego i Międzynarodowego Czerwonego Krzyża oraz ambasad państw neutralnych, doprowadziły do ocalenia ok. 100 tysięcy Żydów.